Aşk Ateşi - Enfes.NET | Aşk, Aşk Sözleri, Güzel Şarkı Sözleri, Aşk Şiirleri, Güzel Sözler, Moda

Aşk Ateşi

CAFE
1.SAHNE
(Elif her zaman geldiği cafeye yine gelmiştir.Masasına oturur yanına garson gelir.)

ÇAĞRI:hoş geldiniz ne alırdınız efendim?
ELİF:Bir tane capicuno alayım.
ÇAĞRI:Peki efendim.
(Garson kasiyere gider.Bu arada içeri murat girer.)
ELİF:Murat senin ne işin var burada?
(Murat elif’in masasına oturur.)
MURAT:Niye şaşırdın anlayamıyorum sevdiğim kızın yanına gelemez miyim yani?
ELİF:Tabiki de gelebilirsin ama ben senin sevdiğin kız değilim.
MURAT:Lütfen elif böyle yapma seni ne kadar çok sevdiğimi bilmiyor musun?
ELİF:Bilmiyorum.Bilmekte istemiyorum.
(Bu arada garson capicunoyu getirir masaya koyar.)
ELİF:Teşekkürler.
ÇAĞRI:Bir şey değil efendim.
(Çağrı yeniden kasiyere döner.)
MURAT:Şuna bak bana ne içeceksiniz diye sormadı bile.
ELİF:Murat lütfen bu kadar anlayışsız olma ona ne içmek istediğini bile söylemedin.
MURAT:Neyse bu konuyu kapatalım.Zaten bu cafeye gele gide kimleri savunacağını da unutmuşsun.
ELİF:Yeter artık murat.
MURAT:Peki,peki capicunoyu çabuk içte kalkıp gidelim buradan.
ELİF:Ben hiç bir yere gitmiyorum daha buradayım.
MURAT:Elif bugün babanlara gideceğiz önemli bir toplantı var seninde bulunman gerekiyor.
ELİF:Hayret iş toplantılarınıza beni çağırır mıydınız?
MURAT:Elif yeter artık buradan biran önce gidilecek dediysem gidilecek.
ELİF:Neden? Neden gideceğim buradan sebeb ne? Ha dur ben tahmin edeyim.Eminim toplantıda ya bizim hisselerimize para yada sizin hisselerinize para geçecektir.Veya yada dur eminim bir adamı vuracaksınızdır.Çünkü sizin için insan hayatı o kadar kolay ki.
(Murat elif’e sinirle bakar ve elif’in kolundan tutup kaldırır.)
MURAT:Yeter gidiyoruz artık.
(Elif murat’ın elini kolundan çeker.)
ELİF:Ben hiç bir yere gitmiyorum.
MURAT:Benimle geleceksin dedim.
ELİF:Bırak beni.
(Bu arada çağrı uzaktan olanları seyretmektedir.Hemen masaya gelir.)
ÇAĞRI:Hanımefendi bu beyefendi sizi rahatsızmı ediyor?
MURAT:Sen bu işe karışma o benim sevgilim.
ELİF:Ben senin sevgilin falan değilim.
ÇAĞRI:Bırakın hanımefendiyi.
(Murat çağrının kolundan tutar.)
MURAT:Sen bize ne hakla karışırsın be? Sen kimsin ki bu hakkı kendinde görüyorsun?
ELİF:Tamam lütfen kavga etmeyin.
ÇAĞRI:Bir dakika hanımefendi.Görmüyor musun hanımefendiyi deminden beri rahatsız edip duruyorsun asıl sen onu üzmeyi kendinde nasıl hak olarak buluyorsun? Hem dediğin gibi sevgili falanda değilmişsiniz.
(Murat eliyle çağrıyı ittirir.)
MURAT:Sanane be.
ÇAĞRI:Ağzını topla.
MURAT:Eh yetti be defol.Hadi elif gidiyoruz.
ÇAĞRI:Hanımefendi hiç bir yere gitmiyor.
(Bunu demesiyle birlikte murat çağrıya yumruk atar.Çağrı kanlar içinde yerdedir.)
ELİF:Murat ne yaptın sen?
(Elif çağrının yanına oturur.onu kolları arasına alır.)
MURAT:Ne halin varsa gör zaten senin peşinden buralara gelende suç.
(Elif, eliyle burnunu tutan çağrının elini burnundan çeker.Ve çağrıya gülümser.)
ELİF:İyimisin?
ÇAĞRI:İyiyim teşekkür ederim.
ELİF:Lütfen pamuk gibi bir şeyler getirin.
(Birisi elife peçete verir.)
ELİF:Peçeteyle idare edeceksin artık.
ÇAĞRI:Önemli değil.
ELİF:Onun adına özrdilerm.
ÇAĞRI:Önemi yok.
(Çağrıyı bir sandalyeye oturturlar.)
ELİF:Benim artık gitmem gerekiyor.Yeniden özrdilerim.
ÇAĞRI:Gerçekten darılmadım hem hatalı olan siz değilsiniz.
ELİF:Teşekkürler içimi çok rahatlattınız hoşçakalın.
2.SAHNE
ELİF’İN EVİ
(Elif kapıyı çalar.)
(Kapıyı annesi açar.)
(Elif hiç bir şey demeden odasına koşar.)
SELMA:Kızım elif,elif
(Anneside elif’in arkasından odaya çıkar.)
SELMA:Neyin var senin elif?
ELİF:Hiç bir şey yok anne sadece biraz yalnız kalmak istiyorum.
SELMA:Sen bilirsin anlatmak istersen ben buradayım.Akşam murat burada olacak ona göre.
ELİF:Murat’ın burada olacağından haberim var anne merak etme sen.
SELMA:Demek görüştünüz?
ELİF:Evet görüştük.
SELMA:Peki kızım ben aşağıdayım.
ELİF:Tamam.
(Selma odanın kapısını kapatır.)
SABAH OLUR
(Hizmetli kahvaltıyı hazırlamaktadır.Annesi ve babası da gazete okumaktadır.)
ELİF:Günaydın herkese.
SELMA:Günaydın kızım gel otur.
(Elif sandalye’ye oturur.)
KEMAL:Seni dünden beri durgun görüyorum elif seni üzen bir şeyler mi var yoksa?
ELİF:Yok canım siz yanılmışsınız babacığım.
SELMA:Hadi ama elif babanadamı yalan söyleyeceksin dünden beri moralin bozuk işte.
KEMAL:Kızım yoksa akşam murat geldi diyemi bu afra tafra.
ELİF:Yok babacığım gerçekten kötü bir durum yok neyse ben artık çıkayım.
KEMAL:Lisenin önüne kadar Ahmet abin götürüversin.
ELİF:Yok baba ben biraz yürüyeceğim.Hoşçakalın.
(Elif hızlıca evden dışarıya çıkar.O kadar hızlıdır ki önünde ki pizzacıyı görmeyip ona çarpar.Bu pizzacı çağrıdır.)
(Pizzacıya çarpınca pizzalar yere düşer.Pizzalarla birlikte çağrı ve elifte yere düşer.Elif pizzaları yerden toplamaktadır.Bir ara çağrıyla göz göze gelirler.Ve elleri yanlışlıkla birbirine değer.)
ÇAĞRI:Siz.
ELİF:Bende sizi tanıdım siz o garson değimlisiniz?

ÇAĞRI:Evet.
ELİF:Sizi gördüğüme ne kadar sevindim anlatamam.
ÇAĞRI:Bende.
ELİF:Hay Allah pizzalarda döküldü ne olacak şimdi?
ÇAĞRI:Önemi yok ben toparlarım.
ELİF:Yine aynı sözcüğü söyledin.
ÇAĞRI:Neyi?
ELİF:’’Önemi yok’’ hep bu kelimeyi söylüyorsun.
ÇAĞRI:Hı omu bende alışkanlık halini aldı artık.
ELİF:Belli zaten.
(Çağrı elif’e gülümser.)
ELİF:Yok bu böyle olmaz.Bu arada burada böyle çömelip kaldık gelin benle babamın ofisine gidelim okula gidecektim ama pizzaların parasını vermeden içim rahat etmeyecek.
ÇAĞRI:Bakın gerçekten….
ELİF:Bu sefer söylemene izin vermeyeceğim.Gidiyoruz bu arada sabah,sabah bu pizzaları kim yerki?
ÇAĞRI:Haklısın ama bazen yiyenler oluyor demek ki.
(İkiside gözden kaybolurlar.)

SAHNE 4:OFİS
(Ofise murat gelir.Elif’in kapısını tıklayarak girer.)
ELİF:Sana gel dediğimi hatırlamıyorum murat.
MURAT:Bende bana karşı bir gün olsun doğru dürüst söylediğin bir sözü hatırlamıyorum.
(Murat koltuğa oturur.)
ÇAĞRI:Ben kalkayım artık.
MURAT:Yoooo hiç kalkmasaydın keşke hem kahvenide bitirmemişsin.
ÇAĞRI:Kahvemi bitirdim beyefendi.
MURAT:Yahu bırak şu beyefendi laflarını benim adım murat bana murat diyebilirsin hem nasılsa sen ofisteki herkesle kaynaşmışsındır değil mi?
ELİF:Murat lütfen.
MURAT:Tamam yahu bir şey demedik.
ÇAĞRI:Ben gerçekten gideyim.
ELİF:Sen bilirsin.
(Çağrıyla birlikte kapıya kadar gelirler.)
ELİF:Aaa! Şey senle o kadar konuştuk ama adını hiç sormadım.
ÇAĞRI:Adım çağrı.
(Çağrı elife elini uzatır,elif çağrının elini sıkar.)
ELİF:Benimki de….
ÇAĞRI:Sizin adınızı biliyorum elif değil mi?
ELİF:Evet o tatsız olaydan hatırladınız herhalde?
ÇAĞRI:Ne yazık ki evet.
ELİF:Geldiğin için çok teşekkürler çağrı.
ÇAĞRI:Size de çok teşekkürler parayı ödediniz.
ELİF:O önemli değildi inan çağrı.
ÇAĞRI:Olsun benim için önemliydi elif neyse hoşça kal.
ELİF:Hoşça kal.
(Çağrı gider.)
MURAT:Oh oh adlar bile öğrenilmiş bakıyorum.
ELİF:Sanane.
MURAT:Doğru banane ki ben senin neyinim ki hareketlerin canımı sıkmaya başladı elif arkadaş olduğun kişilere dikkat et en azından bir garson parçası olmasın.
(Murat kapıyı çarparak çıkar.)
AKŞAMA DOĞRU

(Elif bir tepeye oturmuş güneşin batışını izlemektedir.)
(Bu arada ne tesadüftür ki çağrıda elif’in yanına doğru gelmektedir.Çağrı elif’i görür.)
ÇAĞRI:Merhaba
(Elif çağrıyı görür şaşırır.)
ELİF:Sen….
ÇAĞRI:Evet ben.
ELİF:Artık karşılaşmalarımıza şaşırmıyorum.
ÇAĞRI:Bende.
ELİF:Neden buradasın?
(Çağrı elif’in yanına oturur.)
ÇAĞRI:Üzgünsün.
ELİF:Evet üzgünüm.
ÇAĞRI:Neden?
ELİF:Sence?
ÇAĞRI:O murat denen adam yüzünden mi yoksa?
ELİF:Evet.
ÇAĞRI:Üzüldüğün şeye bak demek ki benim üzerimdeki yükler sende olsa sen öleceksin öylemi?
ELİF:Allah korusun.
(Çağrı elif’e güler.)
ÇAĞRI:Ölümden korkar mısın?
ELİF:Kim korkmaz ki?
ÇAĞRI:Ben gibiler korkmaz mesela.
ELİF:Yok canım öylemi?
ÇAĞRI:Evet.
ELİF:Ne özelliğin var ki senin ölmemek için?
(Çağrı elleriyle ağzını iki yana açar.)
ELİF:Bu ne demek şimdi?
ÇAĞRI:Bu mutlu olmanın formülü yani gülmek demek.
ELİF:Sen ciddimisin?
ÇAĞRI:Evet hemde çok ciddiyim.İstersen sende şimdi gülebilirsin.
ELİF:Nasıl?
(Çağrı elif’in önüne çömelir.)
ELİF:Ne yapıyorsun?
ÇAĞRI:Hişt kes sesini böyle yaparsan olmaz ki.
ELİF:Peki seni dinliyorum.
ÇAĞRI:Şimdi gözlerini kapat o adamı aklından tamamen sil en mutlu olduğun kişiyi düşün.Düşün,düşün ,düşün ve düşün.
(Çağrı elif’in gözlerine bakar.Bu kıza aşık mı oluyordur ne galiba bu kıza tutulmuştur.Çağrı hiç utanmadan elif’in yanağına bir öpücük kondurur.Elif biranda gülümser.)
ÇAĞRI:Sakın gözlerini açma elif,sana gülümseyeceksin demiştim.Şimdi sana bir soru soracağım.Eğer bu sorunun cevabı hayır olursa buradan gideceğim.Ama evet olursa dünyaları bana vermiş olacaksın elif inan bana.
ELİF:Seni dinliyorum çağrı.
ÇAĞRI:Seni seviyorum elif benimle çıkar mısın?
ÇAĞRI:Gözlerimi açabilir miyim artık?
ÇAĞRI:Evet.
(Elif gözlerini açar.Çağrıya bakar ve ona tatlı bir gülümseme atar.)
ELİF:Sana inanıyorum çağrı.Ben senin beni hiç bırakmayacağına inanıyorum.
ÇAĞRI:Eğer bir gün seni bırakırsam yanımızda açan bu güller sonbahar yapraklarına dönüşsün.
ELİF:Yemin olsun bendende sana eğer seni terk edersem her gecem seni özlemekle geçsin.
(Birbirlerine sarılırlar.)
SABAH OLUR
(Elif mutlu bir şekilde annesine bağırır.)
ELİF:Anne ben çıkıyorum.
SELMA:Tamam kızım.
ELİF:Bugün babam ofise gelecek mi?
SELMA:Evet gelecek.
ELİF:Peki o zaman benim akşam ofise uğrayıp babamla bir şey konuşmam gerek ofisten erken çıkmasın sen arayıp söylersin.
SELMA:Peki kızım arayıp söylerim.
PARK
(Elif dışarı çıkar.Çağrıyla buluşma yerlerine gelir.Çağrı üzgün,üzgün oturmaktadır.)
ELİF:Çağrı.
ÇAĞRI:Elif sen miydin korkuttun beni.
ELİF:İyimisin?
ÇAĞRI:İyiyim neden sordun?
ELİF:Hadi çağrı bana yalan söyleme neyin var senin?
ÇAĞRI:Demek gülmediğim zaman üzüldüğümü anlıyorsun?
ELİF:Evet bunu bana sen öğretmiştin.
ÇAĞRI:Kovuldum elif.
ELİF:Nereden?
ÇAĞRI:İş yerimden.
ELİF:Neden?
ÇAĞRI:Bugünlerde işleri boşlamıştım.Tabi patronda biraz köpürdü baya bir konuştu benimle yapamayacaksan daha fazla zorlama dedi bende çıktım geldim işte.
ELİF:Tamam üzülme buluruz bir çaresini.
(Elif çağrının omzunu okşar.)
ÇAĞRI:Neyi buluruz elif durumum iyi değil bakmam gereken bir kardeşim var.
ELİF:Her şeyi halledeceğiz inan bana.
(Çağrı elif’e sarılır.)
ÇAĞRI:Sende olmasan ben ne yaparım.
AKŞAMA DOĞRU
(Elif ofise gelmiştir.Babasıyla aslında başka bir şey konuşmak istemesine rağmen konuyu değiştirerek çağrının durumunu açar.)
Kemal:Evet elif seni dinliyorum.
ELİF:Baba,seninle bir konu konuşmak istiyorum.Ama ne tepki vereceğinden korkuyorum.
KEMAL:Elif,her zaman benimle bir şeyler paylaştın.Hiç bir zaman senden konuşmamanı istemedim.Hadi şimdi ne oldu anlat bana.
ELİF:Bir arkadaşım var baba bu arkadaşım işinden kovuldu ve senden ona iş bulmanı istiyorum.
KEMAL:Kim bu çocuk ismi ne cismi ne?
ELİF:Benim bir arkadaşım adı çağrı.
KEMAL:Hıh kızım söyleyeceğin şey bumuydu sen merak etme ben bakarım bir çaresine hele bir sabah olsun buluruz ona da yapacak bir şeyler.
SABAH OLUR
(Kemal çoktan ofise gelmiştir.Bu iş için murat’a gerek olduğunu düşünür.Murat’ı yanına çağırtır.)
KEMAL:Alo kızım murat beyi odama çağır.
(Telefonu kapatır.Çok geçmeden murat odaya girer.)
MURAT:Beni çağırtmışsın kemal amca.
KEMAL:Evet murat gel otur.
(Murat koltuğa oturur.)
MURAT:Sizi dinliyorum efendim.
KEMAL:Elif’in bir arkadaşına iş ayarlamamız gerekiyor.Murat bu işin üstesinden ancak sen gelebilirsin diye düşündüm ne dersin?
MURAT:Halledebilirim gibi kimmiş bu arkadaş?
KEMAL:Çağrı diye bir çocuk.
MURAT:Ne!!! Çağrımı?
KEMAL:Evet çağrı yoksa tanıyor musun?
MURAT:Evet kemal amca evet tanıyorum çağrıyı tanımaz olur muyum hiç.
KEMAL:Eeeee daha iyi işte demek tanışıyorsunuz.
(Murat sinsi,sinsi bakar.)
MURAT:Siz hiç merak etmeyin murat amca kendisiyle yakından ilgileneceğim.

PARK
(Çağrıyla elif yan yana oturmaktadır.Önlerinden bir çiçekçi geçer.)
ÇİÇEKCİ:Ağabey sende bu güzel ablama çiçek almak istemez misin? hadi al şu ablama çiçekte yüzü gülsün azıcık.
ÇAĞRI:İster misin elif alayım mı sana?
ÇİÇEKCİ:Aaaaa ayıp ediyorsun ağabey hiç alacağın çiçek için ablama sorulur mu? Sen alacan ki o sevinsin.
ÇAĞRI:Peki ver o zaman oradan bir demet gül.
ÇİÇEKCİ:Buyur abem.
ÇAĞRI:Sağol.
ELİF:Teşekkürler aşkım.
(Çağrı eliyle elif’in yüzünü okşar.)
ÇAĞRI:Bir şey değil sevgilim sana dünyanın bütün çiçekleri feda olsun.
OFİS
(Murat ofiste kara,kara düşünmektedir.Aslında bir yol bulmuştur ama bu yolu arkadaşı kabul edebilecek midir? Elbette kabul edecektir.Bunları düşünerek arkadaşı simge’yi arar.)
MURAT:Alo simge bak beni dinle bugün saat tam 15:00 ‘de hootrees’da buluşalım.Kesin gel ona göre.
SİMGE:Sen merak etme saatinde oradayım.
(Murat telefonu kapatır.Ve sinsice gülümser.)
HOOTREES CAFE
(Murat çoktan cafeye gelmiştir.Hatta kendine bir kahve bile söylemiştir.Bu arada içeriye simge gelir.)
(Murat simgeyi görünce hemen ayağa kalkar.Ve el sıkışırlar.)
SİMGE:Beni neden buraya çağırdın?
MURAT:Seninle bir şey konuşmam gerek.
SİMGE:Seni dinliyorum.
MURAT:Öncelikle bir şeyler almaz mıydın?
SİMGE:Yok almayayım.Zaten işlerim var çabuk olmam lazım.
MURAT:Peki o zaman anlatmaya başlıyorum.

YOL
(Çağrıyla elif el ele yolda yürümektedirler.)
ÇAĞRI:Elif.
ELİF:Efendim çağrı?
ÇAĞRI:Seni benim her zaman gittiğim bir yere götürmek istiyorum.
ELİF:Nereye?
ÇAĞRI:Söylemem oda sana sürpriz olsun.
(Çağrı ve elif çok geçmeden istedikleri yere gelmişlerdir.Burası çok güzel bir yerdir.Buradan tüm şehir görülmektedir bir bankın üzerine otururlar.)
ELİF:Çağrı sana inanamıyorum aşkım şuna bak burası çok güzel.
ÇAĞRI:Artık burada benim aşkımın adı yankılanacak ben ne zaman buraya gelsem hep seni düşünüyor olacağım,Hep senin hayalini kuracağım,sana burada şiirler okuyacağım.
ELİF:Kendimi pamuk prensese benzetiyorum.Artık prensimi buldum.
ÇAĞRI:Bende seni buldum sevgilim kötü kişiler yüzünden sen ölmek üzereyken seni aşkımla sarıp sarmaladım aşkım.
(Çağrı elif’in yanağına bir öpücük kondurur.)
(Ve elif’e bir şiir okumaya başlar.)

Yaşamak ölesiye
Yaşamak kanımın son damlasına kadar
Yaşamak ölümü kıskandırırcasına
Yaşamak seninle

Ölmek yaşama bakarak
Ölmek gözlerde seni arıyarak
Ölmek baharda
Ölmek seninle yaşayarak

ELİF:Çağrı lütfen böyle şeyler söyleme biz seninle daha çok yaşayacağız bu masal hiç bitmeyecek aşkım.
ÇAĞRI:Bir gün gerçekten böyle bir şey olursa zaten ilk ben ölürüm ilk ben hayata gözlerimi yumarım inan bana elif sensiz yaşayamam ben.
(Birbirlerine sımsıkı sarılırlar.)

HOOTREES CAFE
(Bu arada murat ve simgede konuşmalarını bitirmişlerdir.)
MURAT:İşte bu anlattığım sebeblerden dolayı bana yardımcı olursan sana ömür boyu minnet duyarım.
SİMGE:Sen merak etme murat bu iş benim için çocuk oyuncağı , sen hiç merak etme.

OFİS
(Murat iş yerindeki telefondan kemal beyi arar.)
MURAT:Alo kemal amca ben işi bitirdim.Siz geri kalanını kendiniz halledersiniz artık yarından itibaren işe başlayabilir yıldız holdingde işe şimdilik masa başında evraklara bakıp imzalayacak.İşte ekmek parasını kazansında gerisini merak etme sen zaten o holdingdeki tanıdıklarımla görüştüm.Onlar çağrıya çok yardımcı olacaklar kemal amca.
KEMAL:Tamam muratcığım yardımların için çok teşekkürler.
MURAT:Görevimiz efendim.

SABAH OLUR
(Sabahleyin elif’in cep telefonu çalar.Elif cep telefonunu açar.)
ÇAĞRI:Alo elif seni sabah,sabah rahatsız ettim ama bugün okula gitmeyeceğini bildiğim için seni aradım.İnanamayacaksın ama bana iş teklifi geldi benim liseyi bitirdiğimi biliyorlarmış.Ama olsun sen masa başında dosyalara falan bakarsın bize yardımcı olursun dediler.Hemde yıldız holdingden geldi iş teklifi bu nasıl oldu bilmiyorum ama olması benim açımdan çok iyi oldu diyebilirim.
ELİF:İnanamıyorum çok sevindim aşkım bu çok güzel bir haber inan bana.
ÇAĞRI:Bende çok sevindim.Kardeşimi okula bırakacağım.Onun ardından işe hemen başlamam gerekiyormuş.Bugün senle görüşemeyeceğim sevgilim ama olsun kalbim seninle aşkım.
ELİF:Benimde aşkım hoşçakal.

YILDIZ OFİS
(Çağrı işe gelmiştir.Onu elemanlar masasına oturtmuştur bile,hemen ardından simge hanım onu odasına davet eder.)
SİMGE:Hoş geldin buyur otur.
(Çağrı sandalyeye oturur.)
SİMGE:Artık benimle çalışacaksın.Bu holding’in patronu babamdır.İlk başta sana kurallarımı sayayım.Birincisi hiç bir kız arkadaşın ofisime giremez,senden çok iyi iş yapmanı beklerim eğer istediğim performansı alamazsam ne yazık ki işine son vermek zorunda kalırım.Son olarakta şunu söylemek isterim ki sizin işiniz gereği benimle çalışmak zorundasınız.Yani vaktinizin büyük bölümünü benimle geçireceksiniz.Bunun için programlarınızı ona göre hazırlayın.Evet söyleyeceklerim bu kadardı şimdi sizinle rahat , rahat konuşabiliriz.
(Simge sinsice gülümser.)

(Günler artık birbirini kovalıyordur.İşi gereği hayatının büyük bir bölümünü simge hanıma ayıran çağrı büyük vakitlerini simge hanımla birlikte geçiriyordur.Simge hanımla birlikte konserlere,yemek davetlerine,balolara bile gitmektedir.Kendinin bu kadar başarısının kendi çabalarıyla olduğunu zandeden çağrı günden güne elif’i arayıp sormaz olmuştur.Elif bundan ilk başlarda kuşku duysada sonraları herhalde önemli işleri var diyerek onu rahatsız etmek istememektedir.Böylece günler su gibi akıp gitmektedir.Taki o günden sonra.)

ELİFLERİN EVİ
(Elif çok suskun pencere kenarında öylece düşünüp durmaktadır.O anda zil çalar.)
(Elif kapıyı açtığında karşısında murat vardır.Elinde de bir gazete bulunmaktadır.)
ELİF:Senin ne işin var burada babamı arıyorsan ofis’te.
MURAT:Elif seninle kavga etmeye gelmedim.Sana bir şey göstereceğim ondan sonrada çekip gideceğim zaten.
ELİF:Geç içeriye.
(Murat elinde ki gazeteyi elif’e uzatır.)
ELİF:Bu ne?
MURAT:Ne olduğuna istersen kendin bak.
(Elif gazeteyi alır ve gözlerine inanamaz.Karşısında sevgilisiyle sevgilisinin patronu simge hanım vardır.İkiside el eledir.Altında da şu yazılar yazmaktadır.
Simge Yıldız’ın birlikte olduğu Çağrı apak kısa süre önce bir borç sıkıntısı haline girmişti.Bunun üzerine evine icra gelen Çağrı bey ne yapacağını bilmezken ilk yardım Simge yıldızdan geldi.9 bin dolar borç verdiği, bu parayı da onun iyiliği için verdiğini belirten Simge yıldız ben onunla tatlı bir beraberlik yaşıyorum zaten eğer sevgilime yardım etmeyeceksem kime yardım edeceğim diye konuştu.Onu çok seviyorum diyen Simge yıldız hem mankenlik yapıyorum. Hemde holding işletiyorum.O kadar param var allaha şükür eh sevgilime de kazandığım paralarla yardım ettim diye konuştu.Bu yaz Allah nasip ederse evleneceğiz diye konuşan yıldız evlenmesinden sonra balayılarını paris’te yapmak istediklerini belirtti.

(Elif’in soluğu kesilmiştir sanki artık nefes alamamaktadır.Gözleri dolmuştur.Olduğu yerde dona kalır.)
MURAT:Yardım edeyim mi elif?
ELİF:Hayır hiç bir şey söyleme murat.
(Elif o kadar çok sarsılmıştır ki bunun öcünü almalıyım gibi düşünür ve aklına ilk gelen sözcüğü murat’a söyler.
ELİF:Murat.
MURAT:Efendim elif?
ELİF:Bir zamanlar bana dediğin bir şey vardı murat hatırlıyor musun?
MURAT:Evet hatırlıyorum elif.
ELİF:Tamam murat teklifini kabul ediyorum.
MURAT:Nee!!!
ELİF:Evet teklifini kabul ediyorum.Tabi hayatında hala daha başka birisi yoksa.
MURAT:Hayatımda değil kalbimde bile yok öyle bir kişi.
(Elif’in gözleri dolu doludur.)
MURAT:Seni çok mutlu edeceğimden kuşkun olmasın elif.

(Günler geçmiştir.Aile kendi arasında şimdilik bir nişan töreni yapmıştır.Bir iki aya kalmazda evlendireceklerdir.)
(Nişanlandıkları haberleri her gazetede yer almıştır.Ertesi gün ofisinde işini bitirmeye çalışan çağrı yanındaki gazetenin sosyete sayfalarına göz gezdirmektedir.Ve gördüğü haberle yıkılmıştır.Gözleri çöker yavaş , yavaş ellerini sıkar ama yinede kendini tutamaz gözlerinden iki damla yaş gelir.Ve oradan koşarak uzaklaşır.Murat’ın ofisine gelir.)
(Murat’ın kapısını bir tekmelemede açar.İçerde murat şaşkına dönmüştür.Elindeki kalemi yere düşürür.Ve bağırmaya başlar.)
MURAT:Nöbetçiler,nöbetçiler.
(Çağrı murat’ın yakalarından tutar.Ağzına bir tane yumruk indirir.Kanlar içinde yere yuvarlanır.O sırada yine bağırmaya devam eder.)
MURAT:Nöbetçiler nerdesiniz,nerdesiniz?
(Bu sırada yukarıya nöbetçiler hızla koşmaktadırlar.Ve çağrıyı kollarından yakalarlar.)
ÇAĞRI:Bırakın Lan beni bırakın.
MURAT:Götürün bunu buradan.
ÇAĞRI:Sen benim hayatımı mahvettin yemin olsun bende seninkini bitireceğim.Sana acımayacağım murat.Seni yaşatmayacağım.
MURAT:O işi senden önce ben bitereceğim sen hiç merak etme.

ELİFLERİN EVİ
(Murat’la elif elif’in odasında oturmaktadırlar.)
ELİF:İnanamıyorum ona nasıl böyle bir şey yapar.
MURAT:İnsan isteyince her şeyi yapar elif hemde gözünü hiç kırpmadan.
ELİF:Ben lavaboya kadar gidip geleyim murat beni burada bekle.
MURAT:Tamam.
(Elif tuvalete girer girmez hemen çağrıya mesaj atar.)

Çağrı yarın saat 15:00’te park’ta buluşalım.Seninle konuşmam gerekiyor.
(Çağrı belki bir umuttur diye msj atmıştır.)
Peki benimde seninle konuşacaklarım vardı zaten yarın buluşalım.

(Elif yeniden odaya gelmiştir.)
MURAT:Elif bana su getirebilir misin acaba?
ELİF:Tamam getiriyorum.
(Elif suyu almaya gitmiştir.Telefonunu yanlışlıkla çalışma masasının üzerinde bırakmıştır.Bundan çok işkillenen murat en son atılan mesajlara ve gelen kutusuna bakar.Ve mesajları okur.Elif gelir korkusuyla hemen telefonu aynı yere koyar.)

GECE
(Murat gizlice telefondan simgeyle konuşmaktadır.)
MURAT:Ben kararlıyım simge bu iş yarın bitecek onu öldüreceğim.Belki çok ceza yerim ama hiç olmazsa o hayatımda olmayacak.
SİMGE:Sakın böyle bir şey yapma.
MURAT:Sen bu işe karışma bu benim davam anladın mı?
SİMGE:Beni bu işe karıştırma.
MURAT:Tamam.

SABAH OLUR
(Elif önceden çıkmıştır.)
MURAT:Artık yok olacaksın çağrı kemiklerin bile kalmayacak artık elif benim olacak.
(MURAT’DA EVDEN ÇIKAR.)

PARK
(Elif parka gelmiştir.Çağrı biraz uzaktadır onun yanına gelir.)
ÇAĞRI:Elif,elif’im.
(Elif elleriyle geriye doğru ittirir çağrıyı)
ELİF:Senin elif’in yok artık çağrı.
ÇAĞRI:Ne demek bu şimdi?
ELİF:Yıprandım demek,bu sevgi yüzünden öldüm demek,ben çok değer vermiştim ama sen bir paçavra kadın için bu aşkı yıktın demek senin elif’in yok demek bu demek işte.
ÇAĞRI:Hepsi yalandı elif inan bana herkesi kandırmak içindi sırf beni millete tanıtmak içindi.
ELİF:Aşk bu kadar ucuz mu çağrı sevgi bu kadar ucuz mu sevgi senin tanınmana,sevilmene satılırmı sence?
ÇAĞRI:Sevginin hiç bir zaman yalan olduğunu söyleyemem çünkü sen benim hep tek sevgilim oldun eğer ha deyince sevgili bulunsaydı herkesi herkezi severdim ama ben bir tek seni sevdim elif.
ELİF:Sevgine de sana da inanmıyorum çağrı gerçek seven insan bu kalleşlikleri yapmaz.
(Elindeki gazeteyi çağrıya uzatır.)
ELİF:Bak bakalım beğenecek misin.
ÇAĞRI:Elif bir dinle lütfen beni yanlış anlama sensiz yaşayamam bilirsin.
ELİF:Beni ilgilendirmez artık kimle yaşarsan yaşa.
(Bu arada uzaktan murat’da tetiğini doğrultmuş çağrıyı vuracaktır.)
ÇAĞRI:

BİLMEM HATIRLAR MISIN?
ESKİDEN BALAT`IN KUYTU KÖŞELERİNDE BULUŞURDUK SENLE.
BEBEKLİKTEN BERİ YANIKTIK BİRBİRİMİZE
SEN BANA HEP BEBEĞİM DERDİN
BENDE ANNEM GİBİ KONUŞMA DERDİM SANA.

HEP HAYKIRIRDIN DAĞLARA TAŞLARA;
BEN BU KIZA AŞIĞIM HEMDE ÇOK AŞIĞIM...
BALAT`IN TOZLU,TOPRAKLI,TAŞLI YOLLARINA
YOSUN TUTMUŞ DUVARLARINA YAZARDIN ADIMI

BELKİ DE O YÜZDEN BIRAKIP GİDEBİLDİN BENİ
OYSA BEN SENİ O YOLLARA
YOSUN TUTMUŞ DUVARLARA DEĞİL
KALBİME YAZMIŞTIM...

BEN KALBİMİ SÖKÜP ATMADAN UNUTAMAM SENİ
BU ŞİİR SANA,SONSUZ AŞKIMA....
ELİF:Yeter artık zorlaştırma.
ÇAĞRI:Ölüm olursun benim için ölüm.
(Elif tam iki adım gitmişken birden bir silah sesi patlar.)
(Vurulan çağrıdır.Çağrı kanlar içinde yere yatar.Onu gören elif olduğu yerde dona kalır.Karşıya bakar onu vuran murat’tır.Elif son kez bağırır sevgilisi için son göz yaşını döker.Son kez bakar sevgilisinin gözlerine ve sevgilisi elif’e son kez park’ta buluştukları şiiri söyler.)
ÇAĞRI:
Daha dün gördüm seni düşümde,
aşık oldum.
Uyandım, yoktun.
Uyumak istedim tekrar,
Olmadı.
Hepsi bu kadarmış demek.
Eh,
mutluluklar dilerim sana,
düşümde gördüğüm,
gördüğümü sandığım,
seni sandığım sana…
SENİ HEP SEVECEĞİM ELİF HEP
(Elif son göz yaşı damlasını çağrının gözlerine akıtır.)
(Ona son kez sımsıkı sarılır.Ve çağrı gözlerini kapatır.)

=SON=

Tarih:2008-08-16 Hit: 248

Enfes.NET Alt Menü

| Sohbet Odaları | Chat |