Tanrı`nın Hediyesi
Tanrı`nın Hediyesi
Bohdana; Rusya doğumlu ve 26 yaşında ... Üniversite eğitimini 7 farklı ülkede okumaya çalışan ve 7 ülke ,7 okul değiştirme sebebi ``aids``olan bir genç... 7 .ülkesi Türkiye olan Bohdana ,yine Aids`le mücadele dernekleri tarafından aynı zamanda kontrol edilen ve gittiği her ülkede kendinden önce giden bu bilgilere sahip biri... Bohdana,eğitimi`nin son 2 yılını Türkiyede tamamlamak ve artık Ülke Ülke ,Okul Okul gezmek istemiyor... ve Türkiye onun son çıkış kapısı... Kimselere söylemiyor durumunu ve karşı cinsle bir birliktelik yaşamıyor... Bohdana,Eğitimi`nin 3 .ayında yine Aids`le mücadele dernekleri tarafından korumalı olarak Ülkemiz`den çıkartılmak isteniyor...Artık yorulan ve ülke ülke gezmek,hep aynı sorunlarla karşılaşmaktan bıktığı için....İstanbula geliyor... İstanbulu 2 gün gezmek ve sonrada Ülkesine tekrar giriş yapabilmek için ,geri döneceğini bildirmek için Aids`le mücadele derneklerinden birine çıkş yapacağını bildiriyor... Hastalığının ne derece önemli bir durum olduğunu bilen Bohdana,yalnızlık ve yaşadıklarını değerlendirmek için bir kaldırım taşı üzerinde otururken,hiç beklemediği bir anda Adem karşısına çıkıyor... Adem,28 yaşında ,Babası yurt dışında ki şirkettlerinde Adem ise, babası`nın İstanbulda ki şirketinde çalışan ,yakışıklı,karizmatik,mantıklı ve bir o kadarda anlayışlı bir genç... Adem`in dikkatini ,Bohdana`nın otururken almış olduğu pozisyonunu ve canından bezmiş halini görüyor ve ... -Bayan,iyi misiniz?.. Bohdana;Teşekkür ederim iyiyim derken ... Adem,Bohdana`nın göz yaşlarını görüyor... Güzelliğini ,ve bir O kadarda masumiyetini görmemezlikten gelemiyor... Bohdana,anlatıyor Ademe...Tüm yaşadıklarını ,başına gelenleri,Türkiye`de bulunma sebebini ve Çaresizliğini... Adem,Bohdana`dan o kadar çok etkileniyor ki onu kolundan tutup sarmak ve hiç bırakmamak istiyor...Bohdana`nın bu zamana kadar hiç görmediği ilgiyi ona vermek ve ona yardımcı olmak istiyor... Hayır,gitmeyeceksin...ben sana yardım edeceğim diyor... Ve hayat Bohdana için 26 yıl sonra İstanbulda ki küçük yol kaldırımından Adem`in Desteği ile başlıyor...
Bohdana`nın eğitimine devam edebilmesi için elinden geleni yapıyor Adem...Önün`den bile geçmediği, hiç bilmediği adreslerdeki Aids`le mücadele derneklerin`den hepsine gidiyor ...ve Bohdana`yı araştırıyor... Aldığı bilgiler ve duydukları karşısında Bir çıkış yolu arayan Ademe Aids`le mücadele derneklerin`den birinden Korumalı bir birliktelik ve evlilk yaparsa Ülkemizde kalabileceğini ve yine aynı şekilde Eğitimini tamamlayacağı`nın bilgisini alıyor... Adem,Bohdana için onun eğitimi ve mutluluğu için çaresizliğine çare olabilmek için Bohdana`ya Aids`le mücadele derneklerin`den gelen olasılığı söylüyor ... Bohdana,bu durumun çok ciddi ve riskli bir durum olduğunu ister istemez aynı evde yaşarken kendilerine engel olamadıkları bir zamanda Ademe onu nelerin beklediğini anlatıyor... Adem,Utangaç olduğu kadar anlayışlı olduğu için Bohdana`dan böyle birşeyin hiç olmayacağını ve eğitimini tamalayana kadar onunla aynı evi paylaşmanın hiç bir sakıncası olmadığını ve Bohdana`nın sadece derslerine ve eğitimine dikkatini vermesini istiyor...Anlaşarak ,Sözleşerek bu hayata başlıyorlar... Evlilikleri`nin 3. ayı ,4 .ayı ve sıra sıra aylar geçilirken ... 1.yıl 2.yıl bitiyor... Adem`in babası İstanbulda ki işlerin bir süredir iyi gitmemesi üzerine ,Türkiyeye geliyor...ve Adem`in bir rus bayanla evlilik yaptığını ve Adem ile hiç konuşmadan, sormadan,işlerin aksama sebebi`nin Bohdana olduğunu ve hayatına bir çeki düzen vermesi gerektiğini aksi taktirde yapacakların`dan sorumlu olmadığını Ademe onu dinlemeden söylüyor... Bohdana eğitimini artık tamamlamış ve Adem`in de bildiği ama Bohdana söyleyemediği ayrılık zamanı çoktan gelmişti ve geçiyordu bile.... Bohdana ,artık Adem`in fazla hayatını ertelemesine ve Mutlu bir hayat sürmesi ,Babasınında dediği gibi hayatına çeki düzen vermek için ,Aids`le mücadele dernekleri tarafından kendileriyle ilgilenen aile psikoloğuna ,içinde bulunduğu durumu,evlilik sebeblerini,ve artık bunun ciddiyetini anlattı.... Seviyorlar birbirlerini... Korkuyor Adem ... Söyleyemiyor... Gitme ,Lütfen gitme diyemiyor... Biliyor Çünkü... ve artık ayrılık... Sabah ,herzamanki gibi ademi işe uğurluyor ve hiç konuşmuyorlar ...düşünmek istemiyorlar... Akşama makarna yapıcam,küçük yoğurt alırmısın gelirken?.. diyor sonkez Ademe... Bohdana artık eşyalarını topluyor ve hiç olmadığı kadar mutsuz... Geçmişte mutsuzluk diye adlandırdığı duygularının ve yaşadıkları`nın şuan ki duyguları`nın yanında bir hiç olduğunu biliyor... Yatak odasından başlıyor eşyalarını toplamaya... Elbiselerini ve adem`in``FENERBAHÇE``Formasını alıyor... Banyo`dan diş fırçası,tarak,parfüm,lif gözü`nün gördüğü Ademe ait olan herşeyi alıyor... Oturma odasın`dan Televizyon kumandasını,1-2 resim ve Adem`in okuduğu tüm kitapları ...... Mutfak,yemek yedikleri Adem`in çok sevdiği tabağı,ve su içtiği bardağı... sonkez bakıyor eve ve Banyoda ki aynaya bakıyor...ve aynaya `UNUTURSUN``yazıp evden çıkıyor... Ve Türkiyeye veda... Bohdana artık ülkesinde ve yine korumalı olarak çalışıyor...hayatı düzene girdi ...bir işi var ama Mutsuz... Ne Adem Bohdana`dan haber alabiliyor... Ne de Bohdana Adem`den... Güne ``merhaba```yı yalnız diyorlar artık... Ve bir gün... Beşkitaş ve Fenerbahçe maçı... Bohdana Adem`in Hayatındayken hiç maça gitmemezlik etmezdi... Birlikte gittikleri maçlar... Beşiktaşlı olan bohdana... bunu hatırlıyor .. Tekrar ``MERHABA``Türkiye Ve onu uzaktanda olsa görebilmek için Maça gidiyor...üstünde FENERBAHÇE forması ... Bakınıyor taraflarlar arasına Ademi görebilmek için... Ama,yok... Ademi göremiyor... Taraftarlar ``GOL``!!!diye bağırırken o,``Neredesin?..Unutursun yazdım Sana ama ben, Unutamadım``diye bağırıyor... 2 gün Sonra Türkiyeden çıkıyor... Evde genellikle Türk kanalları izleyen Bohdana ,kanal değiştiriken Spor haberlerine takılıyor... Gittiği BEŞİKTAŞ VE FENERBAHÇE Maçından görüntüler var... Ve o an... Bir görüntü ....ikisi`nin aynı kare içersine yan yana verilmiş olan görüntüsü geliyor... Bohdana,Şaşkın Bohdana,heyecanlı... BohdanaMutlu... Sadece bir taraftar gibi görünen O görüntüyü görüyor... Adem,Beşiktaş forması üstünde ,elleri başında ,Gözünde yaşlar... Neden?.. Neden?.. Neden?.. Neden yoksun?.. Der gibi ağlıyor... Resim,karşılıklı ve Onlar ayrıyken... Resmin altında bir yazı... ``Yalnız Siz değil,Milyonlar ağladı``...
Tarih:2008-08-16 Hit: 75 |